Atlantik levreği

Biyoloji
Okyanus levreği veya kızıl levrek diye de bilinen kırmızı balık, 1000 metreye ulaşan derinliklerde, Kuzey Atlantik’te (Kuzey Avrupa’dan Amerika’ya, Grönland’dan İzlanda’ya) bulunur. Alışılmadık bir biçimde yavaş büyüyen bu balık 50 yaşına kadar yaşar. Tür, aşırı avlanmadan dolayı zarar gör-mektedir. Farklı rezervlere sahip çeşitli kırmızı balık türleri bulunur. Kuzey Atlantik’teki önemli kırmı-zı balık türleri Sebstes norvegicus ve S. mentella, Kuzeybatı Atlantik’in derin sularında S. fasciatus ve S. mentella, Pasifik Okyanusu’nda ise S. Alutus’tur.
Rezerv durumu
İzlanda, Faroe Adaları ve Grönland çevresindeki Sebastes norvegicus rezervleri üreme kapasitesi-ne sahip ve o bölgedeki canlı yoğunluğu artışta. Aşırı avlanma oldukça azaldı. Doğu Arktik ve Nor-veç Denizi’ndeki kırmızı balığın (S. mentella) rezerv durumu dengeli görünüyor ve balık sürdürülebi-lir bir şekilde avlanılıyor. Doğu Arktik ve Norveç Denizi’ndeki rezervler aşırı tüketilmiş. Canlı yoğun-luğu 1990’dan beri azalıyor ve tarihteki en düşük seviyesinde. Sayılarındaki azalmanın durmasına rağmen söz konusu rezerv, Norveç’te tehlike altındaki türlerin olduğu ‘kırmızı liste’de yer alıyor. İzlanda ve Grönland çevresindeki rezervler ya şimdiye kadar görülmüş en düşük seviyede ya da veriler eksik. Kuzeybatı Atlantik’in derin sularındaki S. fasciatus ve S . mentella Kanada’nın tehlike altındaki türler listesinde yer alıyor. Genelde, rezervlerin değerlendirilmesinde belirsizlikler mevcut.
Ekolojik Etkileri
Kırmızı balık avcılığında trolle avcılık ön planda. Özellikle soğuk su mercanları ve deniz dağları gibi savunmasız topluluklar için zararlı olan trol balıkçılığının doğa üzerindeki etkisi ölümcül. Yavru kır-mızı balıklarla birlikte köpekbalığı ve vatoz türleri de bu yöntemle tesadüfi bir şekilde avlanıyor. Açık sularda kullanılan troller daha az tesadüfi avlanmaya ve doğaya zarara sebep oluyor. Galsama ağı kullanımı balinaları, yunusları ve yüksek seviyede tehlike altındaki vatozları etkiliyor.
Yönetim
Kırmızı balık (S. norvegicus) rezervleri için sadece Kuzey Atlantik’teki yönetim mekanizması olduk-ça başarılı oldu. Tüm diğer rezervler, tutarlı bir yönetimin, ülkeler (örneğin İzlanda, Grönland, Faroe Adaları ve Norveç) ve AB arasındaki sorumluluk anlaşmalarının eksikliği yüzünden iyi yönetilemi-yor. Alanların avcılığa kapatılması, ticari balık türlerinin atılmasının yasaklanması veya ayırıcı ci-hazların zorunlu kullanımı gibi genel düzenlemeler mevcut ama rezervlerin korunmasında sadece kısmen etkili.
Sertifikasyon
MSC-sertifikalı balıkçılığa, balık rezervlerinin sürdürülebilir seviyede kalması için sınırlar konulmalı. Eğer rezervler sürdürülebilir seviyenin altındaysa, balık rezervleri eski haline gelene kadar yakala-nan balık miktarı azaltılmalı. Başka türlerin tesadüfi avlanması asgari seviyeye düşürülmeli ve deni-zel yaşam alanları korunmalı. Katılımcı balıkçılık yakından incelenmeli ve avlanma bilgileri bilimsel araştırmalar için açıklanmalı.